همان طوری‌که در طبیعت، همگی موجودات زنده خودشان را با شرایط محیطی و دگرگونی ها آب و هوایی وفق می‌دهند هیچ شکی هستی ندارد که سگ‌ها نیز که در مراحل اولیه در نقاط گوناگون عالم به هستی آمدند خودشان را با این شرایط سازگار کرده باشند. سگ‌های تازی اولیه برای نواحی بیابانی و جلگه‌ای و سگ‌های مستیف برای نواحی کوهستانی و جنگلی صلح یافتند. جهش ژنتیکی مایه افزایش شمار گونه‌ها شد و به تدریج این گونه‌ها آگاهانه بدست انسان به شغل گرفته و تربیت داده شد. جمجمه‌ها و استخوان‌های یافت شده از عصر حجر اثر می‌دهد که بی گمان اقل چهار نوع سگ در اروپا هستی داشته‌است که از عقیده جثه و شکل جمجمه با هم تفاوت داشتند. بعید از حقیقت خواهد بود اگر تصور کنیم که انسان در ایجاد این چهار گونه دخالتی داشته‌است. منشأ این چهار نوع شدنی است متفاوت باشد. به عنوان نمونه در برخی موارد از گرگ و در مواردی دیگر از شغال مشتق شده‌اند. وانگهی شدنی است از حیوان دیگری که به‌طور مستقل از دیگر حیوانات تکامل یافته‌است به هستی آمده باشند.